Mechanizmem działania jest precyzyjnie kontrolowana reakcja elektrotermiczna. Prąd o radiowej częstotliwości wymusza oscylację dipolowych cząsteczek wody (2 MHz w trybie bipolarnym, 4 MHz w monopolarnym SmartCure). Tarcie międzycząsteczkowe jest bezpośrednio przekształcane w ciepło w procesie ogrzewania dielektrycznego.
E = I² × R × T
E — energia cieplna (J), I — natężenie prądu, R — impedancja tkanki, T — czas impulsu (ms).
Złote, ostro zakończone igły wprowadza elektronicznie sterowany silnik krokowy, zapewniając płynny ruch bez „szarpania" typowego dla mechanizmów sprężynowych. Głębokość regulowana co 0,1 mm w zakresie 0,5–3,5 mm.
Impedancja tkanek nie jest stała: warstwa rogowa naskórka wykazuje ekstremalnie wysoki opór (niemal izolator), natomiast warstwy brodawkowata i siateczkowata skóry właściwej, bogato uwodnione, łatwo przewodzą prąd (krew ~0,7 S/m, tkanka tłuszczowa ~0,03 S/m). W trakcie impulsu impedancja maleje wraz z ruchliwością jonów, a po przekroczeniu 90–100°C dochodzi do desykacji, która gwałtownie podnosi opór i samoograniczająco przerywa przepływ prądu — to wbudowany biologiczny mechanizm obronny FMRF.